شاهکارها با گذشت زمان کهنه نمی شوند ، این بماند ، در هر زمانی بسته به موقع و مقام جلوه و جمالی دوباره می یابند چنان که گویی به تازگی مطرح شده اند . شاهکار بلند آوازه استاد توس از آنهاست .
تازه ها و تازگیها ی شاهنامه شگرف توس ، چندانی هست که برای نسل ما و دیدگههای روزگار ما هم ، با تمام کج تابیها و دگر اندیشیها ، کشش و کوشش تازه ای بر انگیزد و درونی و اندیشه ای را به خود فراخواند ، هر بار که به شاهنامه باز می گردیم گویی برای نخستین بار است که به این اثر سترگ فرو می نگریم. این بازنگری در طول تاریخ برای ملت ما چند بار تجدید شده است .

 سال 1369 هجری خورشیدی ، که یونسکو معادل میلادی آن - 1990 - را به مناسبت یکهزارمین سال سرودن  شاهنامه " سال جهانی فردوسی " اعلام کرد

 ، یکی از آخرین تجدید مطلعها بود و یقینا نه آخرین آنها ، که تا ایرانی باشد و ادبی و ذوقی ، از این گونه بازنگریها در مورد شاهنامه و فردوسی پیش خواهد آمد.