نوروز ایرانیان ، فرخنده جشن زمین و آدمیان است و چه روزی زیباتر از این ؟ ( ارد بزرگ )
در ادبیات فارسی جشن نوروز را، مانند بسیاری دیگر از آیین ها، رسم ها، فرهنگ ها و تمدن ها به نخستین پادشاهان نسبت می دهند. شاعران و نویسندگان قرن چهارم و پنجم هجری، چون فردوسی ،منوچهری، عنصری، بیرونی، طبری، مسعودی، مسکویه، گردیزی و بسیاری دیگر که منبع تاریخی و اسطوره ای آنان بی گمان ادبیات پیش از اسلام بوده، نوروز و برگزاری جشن نوروز را از زمان پادشاهی جمشید می دانند، که تنها به چند نمونه و مورد اشاره می شود :
جهان انجمن شد بر تخت اوی ......از آن بر شده فره بخت اویبه جمشید بر گوهر افشاندند ......مر آن روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز فرودین...... بر آسوده از رنج تن، دل ز کینبه نوروز نو شاه گیتی فروز ...... بر آن تخت بنشست فیروزروز
بزرگان به شادی بیاراستند ......می و رود و رامشگران خواستند